Dzień jak co dzień, właśnie trwają zajęcia, bawimy się i robimy prace plastyczne. Nieoczekiwanie wchodzi do sali pani, która zawsze ma z dziećmi religię ( teraz akurat nie miała, weszła w innej sprawie).

Na co K. (lat 6), składa ręce jak do modlitwy i desperacko szepcze

- O nie! pomodlę się szybko, żeby  nie było religii