Walentynki
Nowa porcja, starych pocztówek. Trochę starej miłości, która jak mówi przysłowie- nie rdzewieje :)
Nowa porcja, starych pocztówek. Trochę starej miłości, która jak mówi przysłowie- nie rdzewieje :)
Kolejna porcja starych pocztówek, tym razem bohaterami są konie.
(z Wikipedia)
- Koń – jaki jest, każdy widzi – to adnotacja dotycząca konia w późnobarokowej encyklopedii Nowe Ateny pióra Benedykta Chmielowskiego. Dziś pełni ona rodzaj popularnego powiedzonka, którym kwituje się różnego rodzaju oczywistości.
- Koń – podać jego odgłos – to cytat ze słynnej komedii Rejs w reż. Marka Piwowskiego. Odpowiedź Pa-ta-taj jest oczywiście błędna, bo chodziło o odgłos paszczą.
- Koń go zjadł – staropolskie przysłowie; według jednej z interpretacji chodzi w nim o horrendalnie wysokie koszty utrzymania konia pod wierzch.
Zeskanowałam ostatnio trochę starych pocztówek, na początek koty :)
Dziś coś dla tych którzy lubią starocie. Ja jak wiadomo do tej części ludności przynależę, dziś więc udało mi się ocalić od wywalenia ” Poradnik dla gospodyń” wydany nakładem centralnego zarządu przemysłu owocowo-warzywnego, przez powszechną agencję reklamową w warszawie.
tekst- M. Wojewódzki
układ graficzny- J. Żebrowski
fotografie- Z.Wdowiński
Cena 8 zł., niestety nigdzie nie ma daty wydania. Książka zawiera różne przepisy oraz porady kulinarne. Mnie urzekła głównie swoją grafiką- popatrzcie sami.

Ta Pani jest z okładki, niżej kilka obrazków ze środka książki.
Dawno mnie nie było na mym własnym gryzmolniku, jednakowoż na brzeżku biureczka ostrożnie przysiadłszy pisałam ostatnio zaległe prace do szkoły, a już w sobotę będzie finał mych zmagań, czyli obrona. W wolnych chwilach oczywiście zajmowałam się mą radosną twórczością, czyli wszystkim po trochu, a do tego załapałam nowego bakcyla- zaczęłam zmagać się z maszyną do szycia. Od zawsze chciałam posiąść tą tajemną wiedzę związaną z igłą i nitką. Onegdaj dziecięciem będąc pomagałam w szyciu mojej cioci, polegało to głównie na odrysowywaniu wykrojów, a następnie na wręcz hipnotycznym wpatrywaniu się w pracę maszyny- i ten terkot… ech. A dodać muszę, że była to nie byle jaka maszyna tylko taka stara wielka drewniana,(wielkości stołu teraz stoi na niej telewizor- uwielbiam ten mebel), z taką podstawką metalową do deptania-napędzania, i wielkim kołem. Magiczna machina…
Tak miej więcej wygląda, może kiedyś zrobię zdjęcia całości to pokaże.
No i właśnie nadszedł czas, kiedy przełamałam się i zaczęłam szyć, wynikło to w dużej mierze z potrzeby, i tak to się zaczęło…
Jako pierwszy powstał chustecznik- nie będę pokazywać zdjęć, bo nie ma się czym chwalić- wyszedł bardzo nieudolnie- ale nauczyłam się przy jego szyciu kilku rzeczy i na pewno ponowię próbę. Następnym tworem ( to ta potrzeba), była torba do maty na jogę- wyszła za krótka :)- też nie pokażę. Po niej powstały dwie następne torby do mat, z tych już jestem w miarę zadowolona, są w użyciu i pokażę Wam, jak zostaną sfotografowane. A jak czasu mam mniej to szyję takie drobiazgi w ramach praktyk i to dziś chcę zaprezentować.
Moja ulubiona gąska :)
Powstała ze starej serwetki, i kawałka łatki w kratkę oraz 4 guzików. Od dzioba do ogona ok 13 cm.
Radyjko mojej cioci. Ciocia mówi, że często go używała, dobrze sprawdzało się na wyjazdach. Ja uwielbiam „narkotyzować” się zapachem skórzanego etui do tego radia. Radyjko ogólnie wygląda słodziarsko, jest na płaską baterię ( taką mniejszą), made in USSR firma TENTO, w zestawie też słuchawka :)
A to Smiena właśnie, znalazłam ostatnio kartę gwarancyjną i wygrzebałam moją smienę z dna szafy. Przy okazji poszperałam w necie i okazało się, że są tacy, którzy robią piękne zdjęcia takimi staruszkami. Nabrałam przez to ochoty żeby też tak poeksperymentować, ale to jak będzie cieplej, bo przy ostatnich mrozach jakie u nas panują to paluchy zamarzają i nici ze zdjęć w plenerze. czytaj dalej »
Kolejna znaleziona zakładka Ligi Ochrony Przyrody. Jakoś w związku z nazwą tego motyla chodzi mi po głowie teraz tekst piosenki „… piękna pani Meluzyna, pokochała pustoraka…” :) (Małgorzata Ostrowska- Meluzyna )
fot. Anonimowy towarzysz mojej podróży
Zamek Bolczów góruje nad Janowicami Wielkimi. Wznosi się on na skalistym granitowym wzgórzu 561 m.n.p.m nad potokiem Janówka. Wiedzie do niego przyjemna leśna dróżka, na której końcu wśród wielkich drzew ukrywają się ruiny zamczyska. czytaj dalej »
” Liga rządzi, liga radzi, liga nigdy Cię nie zdradzi! ” :) Ta liga nieco przychylniejszym okiem postrzega płeć brzydszą. Zakładka ta wpadła mi w ręce przypadkowo, a właściwie wypadła z jakiejś książki. No i co tu więcej pisać, zakładka jak wygląda każdy widzi ;)
Tego lata łazęgując po górach, wsiach i miasteczkach, pewnego dnia wybrałam się do sztolni w Kowarach. W drodze do nich zatrzymały, mnie jednak opuszczone fabryczne budynki. Oczywiście nie mogłabym tam nie wejść, w końcu już jakiś czas temu odkryłam w sobie tą dziwną pasję zwiedzania, starych, opuszczonych, zapomnianym, niechcianych miejsc, gdzie moja wyobraźnia zaczyna hulać jak dziecko na placu zabaw.
Niepruszewo to wieś położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Buk (7 km. na wschód od Buku).
W XVII wieku własność Bilińskich, w XVIII Krzyckich, od 1870 do II wojny światowej książąt von Reuss.
Dwór (pałac) eklektyczny zbudowany w 1870 roku. Ozdobna brama wjazdowa z końca XIX wieku.
Park o powierzchni 4,6 hektara założony w pierwszej połowie XIX wieku